Najtrudniejszy moment w Arch

[Bercik]

Wiecie jaka jest najtrudniejsza część używania Arch Linux???

Przestać go konfigurować i zacząć go po prostu używać. 😉

Miłego weekendu...

[mirekc]

Wiecie jaka jest najtrudniejsza część używania Arch Linux???

Przestać go konfigurować i zacząć go po prostu używać. 😉

Dlatego nie używam Archa. 😉

Miłego weekendu...

Nawzajem...

[linux4ever]

@mirekc Ja używam teraz jednego i drugiego.

Dostosowanie systemu zależy tylko od chęci użytkownika/użytkowniczki.

Sam staram się  mniej dostosowywać a więcej używać.

[MSki]

Wiecie jaka jest najtrudniejsza część używania Arch Linux???

Przestać go konfigurować i zacząć go po prostu używać. 😉

To nie jest najtrudniejsza część, a najbardziej pochłaniająca czas i dotyczy każdej dystrybucji.

[Bercik]

Wiecie jaka jest najtrudniejsza część używania Arch Linux???

Przestać go konfigurować i zacząć go po prostu używać. 😉

To nie jest najtrudniejsza część, a najbardziej pochłaniająca czas i dotyczy każdej dystrybucji.

Jest najtrudniejsza, bo nie wiesz kiedy przestać ;)

[linux4ever]

Wiecie jaka jest najtrudniejsza część używania Arch Linux???

Przestać go konfigurować i zacząć go po prostu używać. 😉

To nie jest najtrudniejsza część, a najbardziej pochłaniająca czas i dotyczy każdej dystrybucji.

Jest najtrudniejsza, bo nie wiesz kiedy przestać ;)

Człowiek się uczy całe życie dlatego zdarza się że nie można przestać ;)

[melis]

Rzeczywiście Arch nie jest tu jakimś specyficznym wyjątkiem. Po prostu na start jest goły, co wymaga instalowania i budowania tego, co potrzebujemy. Dalsza konfiguracja dotyczy wszystkich systemów, bo w każdym, możemy chcieć mieć działające różne moduły, różne zabezpieczenia i różne konfiguracje, które mają być zapisywane w ram. Także nie: Arch nie jest pod tym kątem wyjątkowy. On jest po prostu goły... :D

[Bercik]

Także nie: Arch nie jest pod tym kątem wyjątkowy. On jest po prostu goły... :D

hehe, ja nigdzie nie napisałem, że jest "wyjątkowy" :D

Z drugiej strony "goły", to akurat zaleta, przynajmniej dla mnie :)

Każda dystrybucja wymaga jakiegoś konfigurowania (w mniejszym lub większym stopniu). Mnie chodziło, że jak się zacznie, to ciężko przestać, bo to wciąga :)

[MSki]

Jest najtrudniejsza, bo nie wiesz kiedy przestać ;)

Ale pod jakim względem najtrudniejsza ?
Jeśli wiesz co i jak skonfigurować pod swoje upodobania i widzimisię, to czynność ta zabiera Ci jedynie trochę więcej czasu na wstępie użytkowania systemu. Później już tylko na nim pracujesz, aktualizując go od czasu do czasu.
Można oczywiście przyjąć, że nie wiesz kiedy przestać, ale to może wynikać z braku wiedzy, co i jak skonfigurować. Wtedy ta czynność faktycznie jest najtrudniejsza.

Bo system stawiasz i prowadzi Cię on za rękę (a taki powinien być), lub stawiasz i nie mając wystarczającej wiedzy kombinujesz, co by tu jeszcze spie****ć, a gdy już tego dokonasz, starasz się go doprowadzić do użyteczności.
Linuksiarze chyba dzielą się na dwie grupy ludzi;
1) stawiają system, konfigurują i na nim pracują,
2) stawiają system, grzebią w nim, rzekomo ucząc się nad nim panować.







8

[Bercik]

Linuksiarze chyba dzielą się na dwie grupy ludzi;

3) Na takich co lubią sobie konfigurować i sprawia im to przyjemność :)

Ale pod jakim względem najtrudniejsza ?

Pod względem tego co punkt 3 ;) więc nie wiedzą kiedy "przestać", bo zawsze "coś" jeszcze jest do zrobienia... a że dystrybucja daje taką możliwość, to dłubiesz ile wlezie ;)

[MSki]

3) Na takich co lubią sobie konfigurować i sprawia im to przyjemność :)

Pod względem tego co punkt 3 ;) więc nie wiedzą kiedy "przestać", bo zawsze "coś" jeszcze jest do zrobienia... a że dystrybucja daje taką możliwość, to dłubiesz ile wlezie ;)

Ja się za bardzo nie znam, ale takie działania określiłbym jako zespół natręctw.

[Bercik]

Oj tam ;) zaraz natręctw :)